İnsanın varoluşuna yakışmayan, doğanın düzensiz seyrinin veçhesini değiştiren ve esbab-ı mucibesi hiçbir zaman güven vermeyen bir mefhum.
Gerekçesinin her zaman için akılda bir soru işareti bırakması, esasen, ne kadar doğa dışı bir kavram oluşuna kanıttır. Zira doğa, kötülük gibi çıplaktır zekiler için. Lakin iyilik için inanç gerekir. Aklıselimlerin nazarında inanç son çaredir. Zihnin durduğunun, diz çökmemek için son çareye başvurulduğunun ifşaatidir.
Fakat herşeyden öte, iyilerin yargılanmasının ne kadar tabi olduğunu görebiliriz bu açıdan. Zekilerin, sırrını çözemediği iyilerden öc almasıdır aslında bu yargılayış. Kendi "sıradanlığından" kurtulamamanın yarattığı nefreti kusmaktır. Bağıra çağıra sormaktır iyi olana "neden bana iyilik yapıyorsun?" diye.
Yorumlar